Van Rendsburg naar Cuxhaven

Gisteren regende het pijpenstelen toen we opstonden. We zijn maar een dag in Rendsburg gebleven. Omstreeks drie uur werd het droog en deden we de nodige boodschappen. Tegen de avond meerde er een grote aluminium motorcatamaran, genaamd www.katamaranaubi.de, naast ons af. We kwamen met de Duitse eigenaar in gesprek. Hij was voor het eerst in Rendsburg en in het Noord-Oostzeekanaal, maar was al wel met zijn catamaran de hele wereld rond geweest. Na vanochtend om acht uur eerst diesel te hebben getankt, vertrokken we uit Rendsburg richting de sluizen van Brunsbüttel. Onderweg kwamen we het grote containerschip de Sonderborg tegen, die we in vorige jaren ook al regelmatig in het kanaal voorbij zagen varen. Op de wal was de brandweer aan het oefenen, die ons enthousiast toezwaaiden. We haalden langzaam een zeilboot in. Het bleek het Zweedse zeiljacht te zijn, dat in Rendsburg in een box verderop lag. Op een gegeven moment zette de schipper zijn vrouw bij een steigertje op de kant door even langszij te varen, zodat zij snel kon afstappen. Kennelijk was zij een hardloopster, want langs het pad aan de kant liep zij even hard als het zeiljacht voer. Na ongeveer een uur haalde de schipper op dezelfde wijze zijn vrouw weer op van de walkant. Om kwart over twee kwamen we in Brunsbüttel aan, maar te vroeg om naar Cuxhaven te varen vanwege de stroom die pas om zeven uur zou mee gaan lopen. Na een wandelingetje door Brunsbüttel en even bij de sluizen te hebben gekeken, waar op dat moment een groot containerschip werd geschut, besloten we mede omdat het steeds drukker werd in de haven om toch verder naar Cuxhaven te gaan. Om vijf uur vertrokken we richting de sluis waar we drie kwartier moesten wachten. Samen met het Nederlands vrachtschip van Wagenborg werden we even later alsnog geschut. Op de Elbe bij de sluis was het druk met vrachtschepen. In het begin schoot het niet op. We hadden nog een dikke twee knoop aan stroom tegen. Even verderop dreigden we bijna een gebied in te gaan waar allerlei dregwerkzaamheden gaande waren, maar een surveillancebootje waarschuwde ons met geluidsignalen. Na de juiste kardinale tonnen te hebben gerond en we nog een vriendelijke wuivend gebaar van de surveillanceboot kregen, koersten we op de motor verder naar Cuxhaven. Inmiddels was het tij gekeerd en vlogen we over de grond met acht knopen naar Cuxhaven waar we om negen uur aankwamen en nog in een mooie vrije box konden afmeren. Morgen zien we weer verder.