Wandeling Aabenraa

Gisteravond begon het flink te regenen en dat ging de hele nacht door. 's Ochtends was het opgeklaard en scheen de zon. Het waaide als een jekko. Windkracht 7 uit het westen met af en toe een regenbui. Mooi weer om de nodige boodschappen te doen. Tussen de buien door gingen we naar de Lidl tegenover de Aldi, die maar een halve kilometer van de jachthaven verwijderd was. In de Lidl was het niet druk en geen enkele Deen droeg een mondkapje. Ze hebben hier het beleid van 1-2 meter afstand, maar niemand die zich daar aan hield behalve bij de kassa, waar de afstand door strepen op de grond was gemarkeerd. Ook hier maakt de overheid zich meer druk over corona dan de bevolking. Voor de komende dagen hadden we een aardige hoeveelheid proviand ingeslagen, zodat we niet in elke haven boodschappen hoeven te doen. In de middag togen we het havenplaatsje Aabenraa (ofwel Åbenrå, uitspraak: obenroo) in. Het centrum bestaat uit een lange winkelstraat waar het gezellig druk en ook het oude Rådhus uit 1840 gevestigd was. In de zijstraten Slotsgade, Nygade, Store Pottergade en Vægterpladsen, zagen we vele 17e en 18e eeuwse vakwerkhuizen. Een typische bouwwijze is het uit één verdieping bestaande gebouw met puntgevel naar de straat en een erker met grote ramen, waar men vanaf de straat de ambachtsman aan het werk kon zien. We bezochten de St. Nikolai Kirche van oorsprong 13e eeuws, waar een pianiste en violist aan het oefenen waren. Na even in de kerk te hebben uitgerust onder de melodieuze klanken van het duo, wandelden we naar de watermolen bij het slot Brundlund. In dit slot is thans een kunstmuseum gehuisvest. Hierna keerden we terug naar onze boot. Het waaide nog steeds flink, maar gelukkig hadden we geen buien onderweg gehad. Toen we weer op de boot en net aan de borrel waren, kwam er weer een bui over. Morgen zou het minder hard waaien west tot zuidwest 4-5 bft. En dan is ons volgend doel het eiland Årø, 18,5 Nm naar het noorden.

Van Flensburg naar Aabenraa

We verlieten de haven van Flensburg om half negen in de ochtend. De zon scheen en de windverwachting voor vandaag was ZW4-6 en uit de goede hoek. Een mooie wind om te zeilen. Ons doel voor vandaag was de plaats Aabenraa in Denemartken met een afstand van 37,6 Nm. Voor de wind zeilden we met grootzeil en gedeeltelijk gereefde fok de Flensburger Fjord uit met een mooie uitkijk op de skyline van Flensburg in de ochtendzon. Al gauw trok de wind zoals voorspeld aan naar 5-6 bft. We maakten dan ook flinke vorderingen. Tegen twaalf uur kwamen we bij Sønderborg aan, waar de brug pas open ging om 38 minuten over twaalf. Diverse zeiljachten, die er ook doorheen wilden, hadden zich al bij de brug verzameld. In 1997 zijn we hier met onze Jeanneau Attallia 32 ook geweest en hebben toen met onze kinderen het Sønderborg Slot, gesitueerd aan de haven, uitvoerig bekeken. Nadat we de brug hadden gepasseerd, konden we door de ALS Sund, die het eiland ALS scheidt van het vaste Deense land, weer zeilen en werd het een soort wedstrijd met de overige zeilers. In de smalle ALS Sund stond minder wind met wel vele vlagen en werden we langzaam ingehaald door een X-33. Maar toen we de ALS Sund uit waren en in open water onze Carina aan de wind de volle 6 bft. over zich heen kreeg, stoven we met 8-9 knopen  de X-33 weer voorbij en lieten we die ver achter ons, zoals ook het overige veld. We klokten zelfs een maximum van 9,5 knoop. In de Aabenraa Fjord kregen we de zuidwester van 6 bft. tegen en moesten we kruisen. Tegen vier uur kwamen we in de jachthaven van Aabenraa aan, waar we aan het begin al snel een fraaie vrije box zagen met een zijsteiger en er meteen indoken. Het havenkantoor was gesloten, maar in Denemarken werken ze vooral met automaten. En dat was ook hier het geval. Het tarief tot 12 meter boten incl. elektriciteit bedroeg 140 DKK ofwel 19 Euro. Vergeleken met Texel en Vlieland, waar we 40 Euro voor een overnachting moesten betalen, is dit spotgoedkoop. Nederland begint een duur land te worden, want ook in de jachthavens van Duitsland aan de Oostzee betaal je niet meer dan 25 Euro voor een twaalf meter jacht. In de buurt van het havenkantoor stond weer zo een grappige kleine vissersboot, die je veelvuldig in Denemarken tegenkomt, op de kant. Vannacht en morgen zou de wind aantrekken naar 6-8 bft. en veel regen. We blijven hier dan ook een dag liggen en gaan we de plaats Aabenraa bekijken.

Stadswandeling Flensburg

Gisteravond regende het ook flink. Het mooie weer is voorbij. Vandaag wilden we het oude centrum van Flensburg bekijken. In 1997 hadden we hier niet de tijd voor genomen, omdat we zo snel mogelijk met onze toenmalige Jeanneau Attalia 32 naar Kopenhagen wilde varen. Net dat we op stap wilden gaan, begon het hevig te regenen. Gelukkig konden we na een half uur alsnog op pad. Flensburg is een stad in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, ligt aan het begin van het Flensburger Fjord, telt ca. 90.000 inwoners en is in de 13de eeuw al gesticht. Langs de haven tegenover onze boot bevond zich het Schiffahrtsmuseum Flensburg. Vele soorten oude schepen van groot tot klein lagen aan de kade. Sommigen al fraai gerestaureerd, anderen nog in vervallen staat. Op de kade was voor deze oude schepen een authentiek werfje gemaakt, waar het oude scheepsambacht nog werd beoefend. Op dat moment brak er weer een regenbui los, maar gelukkig konden we onder het dak van het werfje met fraai uitzicht op alle oude attributen en te restaureren schepen, schuilen. Daarna ging onze wandeling naar het centrum. Omdat de plaats Flensburg om de haven heen gebouwd is, is het enigszins langgerekt met een lange winkelstraat als centrum. Vanuit de haven wandelden we door een smal en met veel bloemen gekleurd straatje, bestraat met oude keien en waar nog zeer oude vakwerkhuisjes te bewonderen waren. In de hoofdstraat aangekomen zagen we over een paar lijnen, hoog gespannen tussen de huizenrijen, een complete schoenenwinkel hangen. Kennelijk gooien de Duitsers hun schoenen hierop als ze die niet meer nodig hebben. Langs de hoofdstraat stonden een aantal kerken, die volgens de baksteengotiek stijl zijn gebouwd, zoals bijna alle kerken in deze streek. De St. Marien kirche en Heiliggeist kirche waren gesloten, maar de St. Nikolai kirche, de grootste kerk in Flensburg en die van 1390 afstamt, was open en nog wel te bezichtigen. De bouwstijl met de forse pilaren is imposant. De inrichting is vrij eenvoudig en niet bijzonder. Via de Rote Strasse, een winkelstraatje waar nog enige oude vakwerkhuisjes staan, liepen we terug naar onze boot om even uit te rusten. Vanwege de zondag waren praktisch alle winkels gesloten en was het ook niet druk in het centrum. In de haven des te meer, waar alle snackbars, restaurantjes en terrassen vol zaten. We zijn nog even 1,5 km verderop naar de zijhaven gelopen van de Flensburger Yacht Service, waar onze Jeanneau Attalia 32 in 1997 te water werd gelaten en ook weer werd opgehaald door transportbedrijf Ockhuisen. Na 23 jaar was er nog niet veel veranderd. Morgen gaan we naar de plaats Aabenraa in Denemarken.

Van Maasholm naar Flensburg

Tegen half negen verlieten we de haven van Maasholm. Het was nog steeds prachtig weer met weinig wind. Na de uitgang van de Schlei met de fraaie groen-witte markeringstoren te hebben gerond, zeilden we met een ruime windkracht 2-3 bft. uit het zuidoosten ca. 4 knopen richting het Flensburger Fjord. In 1997 hadden we een prijs gewonnen in de jachthaven Eembrugge. Elke honderdste aanmelding voor een winterstalling kreeg een prijs, die bestond uit een transport van je boot naar de Middellandse zee of Oostzee. Met Ockhuisen-transport werden we toen met onze toenmalige Jeanneau Atallia 32 naar Flensburg gebracht, waar we met onze kinderen een leuke tocht naar Kopenhagen hebben gemaakt. We zijn benieuwd hoe het er nu uit ziet. De wind nam af naar windkracht 2 bft., zodat we na enige tijd de motor hebben bijgezet. Aangekomen bij de ingang van het Flensburger Fjord trok de wind weer aan tot 3-4 bft., zodat we zeilend verder konden. Het leuke van dit fjord is dat de noordkant Deens is en de zuidkant Duits. Je komt de beide varende nationaliteiten dan ook veelvuldig tegen. Het was erg druk met zeiljachten. We voeren nog door een wedstrijdveld. Het is duidelijk zaterdag. Niet lang daarna koerste met grote snelheid een motorboot op ons af. Een aanvaring leek onvermijdelijk. Met onze luchtdruktoeter probeerden we de aandacht te trekken, maar dat gebeurde pas op het laatst en het scheelde een meter of vijf. De boot bleek uit Berlijn te komen. Daar hebben ze kennelijk geen regels of hoeven ze niet op te letten. Met ruim 6 knopen zeilden we richting Flensburg. Vlakbij Flensburg kwamen we een watersportvliegtuigje tegen, dat aan het opstijgen was. De bewolking nam steeds meer toe en we hoorden ook donderslagen. Gelukkig bleef het nog droog. Om drie uur kwamen we in Flensburg aan, waar we tussen een Deens zeiljacht en een Deense motorboot in een mooie vrije box afmeerden. De Deense vrouw van het zeiljacht, die als enige Duits sprak, pakte aan de voorzijde onze landvasten aan. Een kwartier later barste de bui los. Een gigantische regenbui met forse hagelstenen en windvlagen daalde op ons neer. De overkant van het stadsaanzicht was niet meer te zien. We waren op tijd binnen. Ongeveer een dik half uur later klaarde het weer op en konden we betalen bij het havenkantoor. We hadden vanuit onze kuip een mooi uitzicht op de oude stad Flensburg. We hoorden vele sirenes van brandweer en ambulances, Er was veel wateroverlast. Het leek wel of de auto's door een rivierbedding heen reden. Morgen gaan we Flensburg bekijken.

Fietstocht naar Kappeln

Vandaag was het opnieuw mooi zonnig weer met weinig wind. Het kan niet op. We wilden eerst met de boot naar Kappeln zeilen, een plaatsje dat ca. 2,5 Nm verder stroomopwaarts ook aan de rivier Schlei ligt. Maar we besloten om er naar toe te fietsen met onze opvouwbare e-bikes, zodat we ook wat van de omgeving konden zien. De afstand van 11 km met de fiets naar Kappeln was beduidend langer dan via het water, vanwege de zijdelingse uitlopers van de Schlei waar we omheen moesten fietsen. We vertrokken na het ontbijt en de koffie om elf uur. Even buiten Maasholm lag een leuk oud gerestaureerd vissersscheepje op het droge. Na drie kwartier kwamen we in Kappeln aan. Ook Kappeln is van oudsher een vissersplaatsje, maar is ook een lokaal handelscentrum geweest. Het is nu een toeristische plek voor de vele watersporters. Er zijn vele leuke haventjes zowel voor als achter de brug. De naam is afgeleid van Kapel, een kerkje dat al vanaf de 14de eeuw bestaat, Langs de haven was het gezellig druk en konden we onder een grappig zitje bij de haven even uitrusten. Er lagen nog oude vissersboten, maar ook vele zeiljachten. Toen we weer verder fietsten, kwamen we langs een vervallen spooremplacement, waar een oud treinstel stond. Dit treinstel werd kennelijk gebruikt voor bijzondere evenementen zoals bedrijfsuitjes, bruiloften en partijen. Even verderop lag de museumhaven, waar vele oude gerestaureerde schepen van klein tot groot lagen. Op één van de vele bankjes er tegenover, gelegen in een schaduwrijk smal park, hadden we er een mooi uitzicht op. Met de verkoeling en het fraaie panorama bleven we hier enige tijd zitten. Daarna fietsten we verder stroomopwaarts langs de Schlei. Halverwege besloten we om via een omweg langs prachtige goudgele korenvelden terug te fietsen en passeerden we toevallig weer de oude spoorlijn van het evenemententreintje dat net aankwam en een autoweg moest oversteken. Daar er geen spoorwegbomen waren, stopte de trein en kwam er een machinist naar buiten met een vlag om het verkeer te stoppen. De feestgangers in de trein zwaaiden met flesjes bier in hun hand enthousiast naar ons. Prachtig om mee te maken, zoiets zie je in Nederland niet. Via een bosrijke omgeving kwamen we weer in Kappeln aan, waar we het leuke drukke plaatsje en de Kapel, het kerkje, met mondkapje op bekeken. Dat is tegenwoordig het "nieuwe normaal", hoewel we die anderhalve meter verder in de praktijk niet zo gehanteerd zien worden, behalve bij loketten, friet-, vis- en ijstenten. Om half vier waren we weer terug bij onze boot en onder onze zonnetent genoten we nog na met een lekker drankje van onze fietstocht, Het was prima fietsweer en de fietspaden waren redelijk tot goed te berijden. Morgen gaan we op weg naar Flensburg. Denemarken gaat op 27 juni nu ook open voor Nederlandse toeristen. Mogelijk dat we ook nog een rondje Fünen gaan doen.

Van Plüschowhafen naar Maasholm

We haalden om kwart voor negen het anker op, maar één van de twee ankerrollen zat scheef. Er bleek een bout losgeraakt te zijn, waardoor het anker niet op zijn plaats te krijgen was. Na een kwartier was het euvel opgelost en vertrokken we richting Maasholm, gelegen aan de rivier Schlei, ons doel voor vandaag. Tegen de wind in voeren we op de motor de Kieler Fjord uit en even later zeilden we met een ONO4-5 naar Schleimünde, gelegen aan de monding van de rivier Schlei. Onderweg, over bakboord zeilend, kwamen we bijna in aanvaring met twee Duitse zeiljachten, die over stuurboord zeilden en ons geen voorrang gaven, zodat wij moesten uitwijken. Kennelijk zijn de regels of opletten hier niet van toepassing.  De wind zwakte steeds meer af naar windkracht 2-3 bft, maar zeilend kwamen we toch nog redelijk vlot bij de ingang van de rivier Schlei aan. We passeerden het leuke jachthaventje bij Schleimünde, waar we een aantal jaren geleden hebben gelegen. Om half twee kwamen we in Maasholm aan. Er waren voldoende vrije boxen beschikbaar, zodat we de keus hadden en in een mooie box afmeerden. Na even te hebben uitgerust, maakten we om half drie een wandeling door het leuke vissersdorpje. Bij de haven staat een standbeeld van een visserman, die zijn paling aan het meten is. De plaatsnaam werd voor het eerst gedocumenteerd in 1649 als Maes. In het verleden heette de plaats gewoon (in het Deense mose-Moor, vochtige weide). De naam werd later uitgebreid met "holm" voor eiland. Ooit was het een Vikingnederzetting aan de zuidkant van het voormalige eiland Oehe. Een vissersnederzetting werd gesticht in de 17e eeuw, maar moest na de overstromingen in 1701 worden verlaten ten gunste van het huidige plaatsje Maasholm. Middels de bouw van een dam heeft het eiland Oehe sinds 1798 een vaste landverbinding. In de haven lagen nog diverse kleine vissersboten. Het kleine dorpje heeft een leuke hoofdstraat met zeer oude huisjes. Rond het voormalig eiland zag je nog de vele kleine inhammen, waar de vissersbootjes hebben gelegen. Na een rondwandeling kwamen we bij de Petri-kerk, die in 1952 werd gebouwd. Na betaald te hebben bij de havenmeester kwamen bij onze boot terug. Het is behoorlijk warm weer en maken we goed gebruik van onze zonnetent aan de buiskap.

Van Rendsburg naar Plüschowhafen

Vanochtend gingen we eerst boodschappen doen bij de grote supermarkt EDEKA in Rendsburg op korte afstand van de jachthaven. Gewapend met mondkapjes gingen we als een soort struikrover naar binnen evenals alle andere supermarktbezoekers. Na de nodige boodschappen plus een een aantal klusjes aan boord te hebben gedaan, vertrokken we om één uur vanuit Rendsburg richting de sluizen van Kiel-Holtenau. Het was wederom mooi weer, veel zon en weinig wind. Met ons zonnescherm, vast geritst aan de buiskap, voeren we op de motor naar de sluizen van Kiel-Holtenau, een afstand van 18 Nm. We passeerden het pontje bij Landwehr en even later kwam het vrachtschip de “Thopas Unibaltic” ons tegemoet. Na de laatste brug te hebben gepasseerd, naderden we de sluis bij Kiel-Holtenau. De sluis stond open, maar we waren te ver verwijderd om deze nog te halen. Na betaald te hebben bij de automaat van de wachtsteiger, konden we drie kwartier later, nadat eerst het vrachtschip “Beate” in de sluis was afgemeerd, de sluis in met nog twee andere zeiljachten. Het tarief bedroeg nog steeds 18 Euro. Dat is al tien jaar hetzelfde bedrag. Daar kan Nederland een voorbeeld aan nemen. Na de sluis passeerden we de vuurtoren “Holtenauer Schleusen N” en even later voeren we de kom in naar Plüschowhafen, waar we ons anker uit gooiden. Er was veel bedrijvigheid van watersporters, vanwege het mooie weer en er voeren motorbootjes rond met Duitsers, die hun vaarbrevet moesten halen. De Britischer Yachtclub, die aan het eind van de inham ligt, zag er verlaten uit, maar werd gecompenseerd door de andere kleine jachthaventjes waar het druk was. Rondom lagen meerdere boten voor anker en was het gezellig druk met suppers, zeilers en zwemmers. We gaan vanavond bekijken waar we morgen naar toe gaan.

Van Cuxhaven naar Rendsburg

Vanochtend vertrokken we om tien uur uit Cuxhaven met de getijstroom mee naar de sluis bij Brunsbüttel, een afstand van 18 Nm. Ons einddoel voor vandaag was Rendsburg aan het Noord-Oostzeekanaal gelegen op een afstand van 53 Nm. Het was mooi zonnig weer, maar helaas weinig wind om te zeilen. Op de motor koersten we richting Brunsbüttel. De getijstroom was wel gedraaid, maar vanwege de rivierstroom van de Elbe hadden we het eerste uur toch nog twee knopen stroom tegen. Halverwege waren er verschillende werkschepen aan het dreggen en zagen we op de kaart dat we in een “Sperrgebiet” voeren. We werden niet via de marifoon opgeroepen en zagen ook geen andere reactie. Dus voeren we dwars door de werkschepen maar verder. Of we nog een rekening krijgen achteraf, dat zien we dan wel weer. Om één uur kwamen we bij het sluizencomplex van Brunsbüttel aan. Na ca. een half uur wachten en nadat er een kleine binnenvaartschip naar binnen was gevaren, konden we met twee andere jachten ook de sluis in. Even later voeren we in het Noord-Oostzeekanaal. Het was niet druk met zowel vrachtschepen als plezierjachten, zoals voorgaande jaren. Ook hier heeft corona toegeslagen. Er kwam een containervrachtschip ons tegemoet en een Nederlands leeg containerschip, genaamd “A2B Future”, liep ons op en was op weg naar Świnoujście in Polen, waar we in 2014 ook met onze Carina zijn geweest. Om zeven uur passeerden we de hangbrug van Rendsburg, waar normaliter een pontje aan hangt. Deze was vorig jaar al afgekoppeld vanwege onderhoudswerkzaamheden en die waren kennelijk nog niet afgerond, want het pontje lag elders bij een werf. Bij de ingang naar de jachthaven van Rendsburg passeerden we bij een werf een megamotorjacht. Geld speelt hier kennelijk geen rol. Om half acht kwamen we in de jachthaven van “Regatta-Verein Rendsburg” aan waar het ook niet druk was met passanten. Ook hier vond de vrouwelijke havenmeester het niet nodig dat we onze mondkapjes opdeden en we zagen dat ook de Duitsers niet altijd de 1,5 meter maatschappij hanteerden. Morgenochtend gaan we weer de nodige boodschappen doen en dan zien we wel weer verder.