Van Rendsburg naar Plüschowhafen

Vanochtend gingen we eerst boodschappen doen bij de grote supermarkt EDEKA in Rendsburg op korte afstand van de jachthaven. Gewapend met mondkapjes gingen we als een soort struikrover naar binnen evenals alle andere supermarktbezoekers. Na de nodige boodschappen plus een een aantal klusjes aan boord te hebben gedaan, vertrokken we om één uur vanuit Rendsburg richting de sluizen van Kiel-Holtenau. Het was wederom mooi weer, veel zon en weinig wind. Met ons zonnescherm, vast geritst aan de buiskap, voeren we op de motor naar de sluizen van Kiel-Holtenau, een afstand van 18 Nm. We passeerden het pontje bij Landwehr en even later kwam het vrachtschip de “Thopas Unibaltic” ons tegemoet. Na de laatste brug te hebben gepasseerd, naderden we de sluis bij Kiel-Holtenau. De sluis stond open, maar we waren te ver verwijderd om deze nog te halen. Na betaald te hebben bij de automaat van de wachtsteiger, konden we drie kwartier later, nadat eerst het vrachtschip “Beate” in de sluis was afgemeerd, de sluis in met nog twee andere zeiljachten. Het tarief bedroeg nog steeds 18 Euro. Dat is al tien jaar hetzelfde bedrag. Daar kan Nederland een voorbeeld aan nemen. Na de sluis passeerden we de vuurtoren “Holtenauer Schleusen N” en even later voeren we de kom in naar Plüschowhafen, waar we ons anker uit gooiden. Er was veel bedrijvigheid van watersporters, vanwege het mooie weer en er voeren motorbootjes rond met Duitsers, die hun vaarbrevet moesten halen. De Britischer Yachtclub, die aan het eind van de inham ligt, zag er verlaten uit, maar werd gecompenseerd door de andere kleine jachthaventjes waar het druk was. Rondom lagen meerdere boten voor anker en was het gezellig druk met suppers, zeilers en zwemmers. We gaan vanavond bekijken waar we morgen naar toe gaan.